Wiecie czego mnie uczą te niesamowite dzieci na Hematologii? To niby pan psycholog-terapeuta Kozłowski do nich jeździ, ale praca idzie w drugą stronę. Tam nie ma ściemy. Każdy chwyta choć odrobinę radości, wyrwania z realiów, które są dalekie od normalności. I po paru godzinach moje serce pracuje inaczej. Moja Dusza otwiera się. Wiem, jak to jest – w 2019 sami byliśmy wspólnotą w cierpieniu i bólu