Świat, w którym dzieci czują się bezpieczne, otrzymują profesjonalne i na czas wsparcie psychiczne? Świat, w którym dorośli mogą mówić o emocjach, rozwijają świadomość rodzicielską, kompetencje zdrowej samoregulacji, stają się zdrowszymi wersjami samych siebie? Świat, w którym młodzież w szkołach uczy się o znaczeniu zdrowego poczucia wartości, o zdrowych granicach, o tym, jak nie wchodzić w relacje przemocowe, jak odzyskać sens i sprawczość? Świat, w którym

W 2024, w wakacje – doświadczyłem najsilniejszego epizodu depresyjnego w moim życiu. Wcześniej były symptomy – ale czytałem je jako dużą ilość pracy, przemęczenie, stres rodzinny, przebodźcowanie. Życiowa nadodpowiedzialność, doświadczenie ryzyka utraty życia dziecka i wydarzenia z tym związane (przeszczep, chemioterapia) trwające przez miesiące przekroczyły mnie wielokrotnie. I tak kilka lat później epizod depresyjny był odroczoną bombą. Oprócz kochających osób, które pozwoliły mi dochodzić do siebie,

Jestem po lekturze „W poszukiwaniu matki drzew. Dowody na inteligencję lasu” Suzanne Simard. Coś, co czuję od dawna, jak chcę żyć i jaki świat chcę świadomie budować, współtworzyć – jest doskonale ukazane w wynikach badań profesor ekologii lasu, pionierki w badaniach nad komunikacją między drzewami oraz inteligencją roślin. Oprócz tego, że w lesie realnie odpoczywasz, bo twój układ nerwowy się regeneruje (a nie tylko masz wrażenie

Rok temu w Gdańsku przyjęto Gdańską Kartę dla Drzew. To nie była kampania wizerunkowa. To był dokument z realnymi standardami, które zaczęły obowiązywać w miejskich inwestycjach. Po roku miasto mówi wprost o efektach: ochrona setek drzew przy inwestycjach, obowiązkowy nadzór dendrologiczny, operaty ochrony zieleni przed rozpoczęciem prac, arbotagi i zinwentaryzowanych ponad 15 tysięcy drzew, większe sadzonki przy nasadzeniach kompensacyjnych, Społeczna Rada ds. Drzew jako stały kanał

Kochani… Dziś odprowadzałem dzieci do szkoły i nasz skwer, „magiczna polana” jak nazwaliśmy ją kiedyś z dziećmi, jest już bez blaszanych murów. Niesamowite, jak ta przestrzeń się zmieniła, gdy zdjęto to, co oddzielało nas od tego arcyważnego skrawka natury. Wręcz śpiewaliśmy z radości! I tak jest w życiu – warto się zastanowić, jakie sztuczne bariery nas oddzielają od tego, co naturalne, co żywe, co spójne z

Dziś – 23 grudnia – miałem bardzo wyjątkowe Boże Narodzenie. Wraz z dziećmi i młodzieżą oraz ich rodzicami z hematologii w Łodzi w CKD na ul. Pomorskiej dokonał się magiczny warsztat terapeutyczny z Lego. Pochłonął nas czas świąt, energia natury, piękno dobra (zobaczcie te niesamowite prace na zdjęciach). Dziękuję wszystkim darczyńcom za wsparcie finansowe oraz prezenty Lego – niektórzy przyjechali specjalnie z innych stron Polski <3

Wczoraj przeżyłem coś niezwykle wyjątkowego.To, że współpraca z fundacjami, stowarzyszeniami robi wiele dobra oraz spotykam czułych, mądrych, wspaniałych ludzi, to jedno.Ale czasami wraca do ciebie to, co zasiałeś miłością do tego, co robisz, z jaką energią pracujesz w swojej dziedzinie.Zupełnie niespodziewanie usłyszałem wczoraj podczas Spotkania Członków i Podopiecznych Stowarzyszenie Marfan Polska takie słowa:„Mateusz, parę lat temu mieliśmy warsztat online. Usłyszałem tam to, czego najbardziej potrzebowałem. Od tamtego momentu

Około 1 na 4–5 osób ma taki typ układu nerwowego – wystarczająco dużo, by nie stygmatyzować, jednak wystarczająco mało, by często czuć się niezrozumianym. („The highly sensitive brain: an fMRI study of sensory processing sensitivity” (Acevedo, Aron)). Osoba hipersensytywna ma system nerwowy, który: -szybciej wychwytuje mikro-bodźce -mocniej przetwarza sygnały społeczne -głębiej wchodzi w stany pobudzenia To nie „przewrażliwienie”, tylko wysoko reaktywny układ dopaminowo-serotoninowy + nadczuły system

To jest moja terapia. Odzyskuję i pielęgnuję poczucie sprawczości, pozytywnego wpływu, sensu… Mogę narzekać, ale wolę działać. Mogę „pluć” na innych – wolę widzieć i robić dobro. Dziś spotkałem cudnych ludzi – świetnych rodziców, i ich GENIALNE DZIECI! Sesje terapeutyczne jeden na jeden z LEGO! Tak! Zrobiliśmy to . Pracujemy z dziećmi i młodzieżą w pojedynczych sesjach przy łóżku na oddziale Hematologii w Łodzi, tak jak

Nie od wiedzy, nie od nauki o gatunkach – lecz od chwili, w której naprawdę usłyszysz drzewo. Kanadyjska badaczka Suzanne Simard („W poszukiwaniu Matki Drzew”) odkryła, że las nie jest zbiorem samotnych drzew, lecz żywą wspólnotą połączoną niewidzialną siecią. Pod ziemią, w gęstych niciach grzybni – zwanych mykoryzą – drzewa wymieniają się węglem, wodą i informacjami. Brzoza może karmić świerka, a stary buk wspiera młode siewki,