Druga połowa życia mężczyzny – proces indywiduacji, Jung i Robert Bly

Większość mężczyzn w pierwszej połowie życia realizuje ten sam, społecznie sankcjonowany kontrakt. Budują pozycję, zakładają rodziny, rozkręcają biznesy i stają się liderami. W psychologii głębi proces ten opisuje archetyp Bohatera i Ojca – to faza maksymalnej ekspansji, odpowiedzialności, parcia do przodu i brania wszystkiego na klatę. To rola „pociągu”, która ciągnie za sobą wagony projektów, oczekiwań bliskich i wymagań rynkowych.
Ten system działa sprawnie przez lata. Jednak w okolicach 35–45 roku życia u wielu mężczyzn następuje gwałtowne tąpnięcie. Dotychczasowe źródła satysfakcji nie sprawdzają się, a sprawdzona strategia „pchania mocniej” przestaje działać.
To, co medycyna czy klasyczna psychologia często etykietują jako wypalenie zawodowe czy kryzys wieku średniego, w ujęciu Carla Junga i Johna Beebe’ego jest początkiem najważniejszego procesu w życiu człowieka: indywiduacji.
Mówiąc najprościej: psychika domaga się wyrównania proporcji. Ponieważ przez dekady mężczyzna funkcjonował w skrajnej energii działania i kontroli, jego stłumiona, wrażliwa część – zwana przez Junga Animą (wewnętrznym pierwiastkiem żeńskim) – zaczyna dochodzić do głosu z siłą tarana.
Robert Bly w Żelaznym Janie pisał wprost: w drugiej połowie życia dojrzały mężczyzna musi symbolicznie „zejść do podziemi”, doświadczyć inicjacji przez ranę i słabość. Jednak współcześni faceci są w tym procesie zostawieni sami sobie. Świat uczy ich, jak wygrywać na froncie, ale nikt nie uczy ich, jak bezpiecznie nawigować na backstage’u, gdy dotychczasowa tożsamość umiera.
Jeśli czytasz ten opis i czujesz, że dotyczy on Ciebie – zatrzymaj się.
To, co przeżywasz, to nie jest dowód na to, że osłabłeś. To inicjacja do pełnej dojrzałości. Twoja psychika nie chce Cię zniszczyć – ona próbuje uratować Cię przed całkowitym wyjałowieniem.
Prawdopodobnie czujesz się w tym cholernie sam. Masz prawo czuć smutek, zagubienie, a nawet lęk przed tym, że jeśli odpuścisz rolę „pociągu”, to wszystko wokół Ciebie runie.
Ale celem tego procesu nie jest całkowite porzucenie Twojej męskości i dotychczasowych dokonań. Celem jest integracja – sprawienie, by Twój wewnętrzny Wojownik i Lider usiadł przy jednym stole z Twoją nowo odkrytą wrażliwością, intuicją i potrzebą spokoju.

Najnowsze wpisy

Akcja Lego – prezenty dla dzieci na hematologii w Łodzi !

Drodzy – pamiętacie piękną akcję, gdy rok temu WSZYSTKIE dzieci na hematologii łódzkiej otrzymały wymarzony prezent Lego? Marzę, aby naszym małym i większym bohaterom sprawić podobną niespodziankę tego roku. Zrobić dla nich świąteczny warsztat tuż przed Bożym Narodzeniem i przynieść światło i ciepło, szczególnie dla tych, którzy zostaną na święta w szpitalu. Ja i tak tam będę dla nich, choć na parę godzin, ale RAZEM –

Czytaj więcej »

JAK WRÓCIĆ DO ZDROWIA PO WYPALENIU NEURORÓŻNORODNYM?

Zacznijmy od tego, że wypalenie neuroróżnorodne nie dotyczy tylko osób z ADHD, spektrum autyzmu (wtedy powiemy wypalenie neuroatypowe) – chodzi o odmienną architekturę mózgu. W tym obszarze będą osoby również wysokowrażliwe (WWO/HSP), osoby po traumie, osoby z traumą złożoną, a także osoby żyjące z chronicznymi zaburzeniami nastroju, dysocjacją, dysleksją czy dyspraksją. Każda z tych grup funkcjonuje w układzie nerwowym, który odbiera, filtruje i przetwarza bodźce inaczej

Czytaj więcej »

Różnica pomiędzy depresją a wypaleniem neuroróżnorodnym.

Gdy życie, które budowałaś, okazuje się być z Tobą niekompatybilne. Drodzy, poprzedni post został zobaczony przez ponad pół miliona osób, setki komentarzy, setki podań dalej. Pokazuje to skalę problemu i nieodpowiedniego zaopiekowania, wiedzy medycznej, jednocześnie szansę na głębsze zrozumienie. Co różni te dwa stany? Czy mogą się nakładać? Te pytania zadawaliście bardzo często. Jak sobie pomóc będzie w kolejnym poście (aby nie był zbyt długi). Najważniejsza

Czytaj więcej »