Dlaczego przesadnie reagujemy na zachowania i emocje naszych dzieci?

Dlaczego przesadnie reagujemy na zachowania i emocje naszych dzieci?

Mechanizm, choć ukryty przed naszą świadomością, jest niezwykle prosty i odkrycie go jest częścią osobistego uzdrowienia.

Przypomnij sobie ostatnią sytuację, gdy Twoja reakcja była kompletnie nieadekwatna co do zachowania, stanu emocjonalnego Twojego dziecka.

Stłukło szklankę a Ty zacząłeś krzyczeć?

Płakało, a Ty czułeś frustrację i ostry sprzeciw?

Było radosne, ale Ciebie to wkurzyło i szybko eskalowałeś sytuację?

Krzyczało, a Ty tylko chciałeś uciec jak najdalej od niego?

Nasze przesadne emocje oraz reakcje w stosunku do dzieci są zbudowane z zamrożonego stanu zagrożenia, gdy my doświadczaliśmy nieadekwatnej reakcji naszych opiekunów, gdy sami byliśmy dziećmi.

Czyli gdy Twoje dziecko zachowuje się tak jak Ty w jego wieku, to nie tylko czujesz swoje emocje, ale włącza Ci się – na poziomie ciała i emocji – STAN ZAGROŻENIA.

Bo dostałeś, jak stłukłeś szklankę; bo krzyczeli, gdy płakałeś; uderzyli, gdy byłeś zbyt radosny i głośny…

Następnym razem, zanim pojawi się kompulsywna reakcja i emocja z Twoje strony zrób to:

1. Zatrzymaj się – nie reaguj
2. Przyjrzyj się, co konkretnie powoduje Twoją reakcję (BODZIEC)
3. Przyjrzyj się swoje reakcji/emocji, która jest prowokowana
4. Gdzie ją czujesz w ciele? Jak ją nazwiesz, opiszesz?
5. Zastanów się, jak Ty byłeś traktowany w tej samej sytuacji w dzieciństwie
6. Oddychaj głęboko, powoli, świadomie (oddychanie przeponowe)
7. Wybierz inną reakcję. Złam schemat. Zamiast krzyczeć przytul, wytłumacz, wyjdź, jeśli emocje są zbyt silne i popracuj z nimi.

Zostaliśmy wybrani, aby łamać schematy, aby pokochać siebie bezwarunkowo bez nakładek kary, poczucia winy, chęci wymierzania sprawiedliwości. Jeszcze nigdy nie mieliśmy tylu zasobów, jakie mamy. Ale najważniejszy z nich – TY SAM – czeka na uruchomienie i świadomą pracę. Możesz to zrobić 🙂 .

Ten post dedykuję mojej ukochanej Valerii, dzięki której mam miłość i przestrzeń do odkrywania tego, co we mnie najlepsze i odwagi do pracy z tym, co trudne ❤ ❤ ❤ Dziękuję za Ciebie.

Najnowsze wpisy

Świat, w którym dzieci czują się bezpieczne, otrzymują profesjonalne i na czas wsparcie psychiczne?

Świat, w którym dzieci czują się bezpieczne, otrzymują profesjonalne i na czas wsparcie psychiczne? Świat, w którym dorośli mogą mówić o emocjach, rozwijają świadomość rodzicielską, kompetencje zdrowej samoregulacji, stają się zdrowszymi wersjami samych siebie? Świat, w którym młodzież w szkołach uczy się o znaczeniu zdrowego poczucia wartości, o zdrowych granicach, o tym, jak nie wchodzić w relacje przemocowe, jak odzyskać sens i sprawczość? Świat, w którym

Czytaj więcej »

23 lutego – Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją

W 2024, w wakacje – doświadczyłem najsilniejszego epizodu depresyjnego w moim życiu. Wcześniej były symptomy – ale czytałem je jako dużą ilość pracy, przemęczenie, stres rodzinny, przebodźcowanie. Życiowa nadodpowiedzialność, doświadczenie ryzyka utraty życia dziecka i wydarzenia z tym związane (przeszczep, chemioterapia) trwające przez miesiące przekroczyły mnie wielokrotnie. I tak kilka lat później epizod depresyjny był odroczoną bombą. Oprócz kochających osób, które pozwoliły mi dochodzić do siebie,

Czytaj więcej »

Uznając, że inne istoty i dary świata są równie ważne jak my. Że nie jesteśmy nad naturą, lecz w niej.

Jestem po lekturze „W poszukiwaniu matki drzew. Dowody na inteligencję lasu” Suzanne Simard. Coś, co czuję od dawna, jak chcę żyć i jaki świat chcę świadomie budować, współtworzyć – jest doskonale ukazane w wynikach badań profesor ekologii lasu, pionierki w badaniach nad komunikacją między drzewami oraz inteligencją roślin. Oprócz tego, że w lesie realnie odpoczywasz, bo twój układ nerwowy się regeneruje (a nie tylko masz wrażenie

Czytaj więcej »